ارتقا بخش آرادان گرمسار(زادگاه دکتر احمدی نژاد) به شهرستان
بالاخره عدالت دولت عدالت محور در قالب پارتی( نگاه ویژه) شامل زادگاه رییس جمهور هم شد. بخش آرادان، زادگاه آقای دکتر احمدي نژاد که بر اساس آمار سرشماری سال 1385 جمعیتی برابر با 15517 نفر جمعيت دارد و تاکنون بخشی از توابع شهرستان گرمسار در استان سمنان بود، در تقسيمات کشوري ارتقا يافت و شهرستان شد.
از 15517 نفر جمعیت این شهرستان تازه تاسیس 4745 نفر در دهستان کهن آباد و تعداد 5804 نفر در دهستان ياترى و در قالب 28 نقطه روستایی ، جمعیت روستایی آن را تشکیل می دهند و 4968نفر هم در شهر آرادان مرکز شهرستان و به عنوان تنها نقطه شهری در این شهرستان ساکن هستند. آرادان از سال 1339 یعنی دو سال بعد از شهرستان شدن گرمسار، از روستا به شهر ارتقاء یافته بود.
در حالي که تا پيش از اين، تنها درباره تشکيل يا تقسيم استان ها و انتصاب استانداران در سطح هيات دولت تصميم گيري مي شد و ايجاد هرگونه تغيير در تقسيمات کشوري در رده هاي پايين تر، برعهده وزارت کشور بود و با تایید وزارت کشور در هیئت دولت تصویب می شد ، اما برای ارتقاء آرادان هیئت دولت مستقیما تصمیم گیری کرد.
بخش ارتقا یاقته آرادان، که اکنون ششمين شهرستان استان سمنان شده، در 15 کيلومتري شرق گرمسار قرار دارد. نکته جالب اینکه شهرستان گرمسار در سال 1385 حدود 78 هزار نفر جمعیت داشته و با سه بخش مرکزی ، آرادان و ایوانکی به راحتی و در حد مطلوب اداره می شده و نیازی به جدایی بخش آرادان به هیچ عنوان احساس نمی شود.
باید یاد آور شد استان سمنان در سال 1385 فقط 590 هزار نفر جمعیت داشته( یعنی سمنان ، شاهرود ، دامغان ، گرمسار ، مهدی شهر و آرادان تمامی شهرها و بخش ها وروستا هایشان جمعا این جمعیت را دارا هستند.) و اکنون با ارتقاء آرادان دارای 6 شهرستان می باشد و سال های سال است که در مجلس دارای 4 نماینده است.(اگر چه زمانی به ازای هر 150 هزار نفر یک نماینده به مجلس می رفت ، اما نفوذ سمنانی ها باعث شد تا خیلی زودتر نمایندگانی بیشتر از حد جمعیت ،در مجلس داشته باشند.)

توجه خوب دولتها و مجالس قبلی و فعالیت چشمگیر مسولین و مردوم محل در این استان کم جمعیت باعث شده در تمامی فاکتور های توسعه جزو 4 استان برتر کشور قرار گیرد.همه شهرستان ها دارای مراکز متعدد دانشگاهی ، صنایع مختلف ، دو فرودگاه(سمنان و شاهرود) و... هستند و این امر ،در مجموع توسعه یافتگی در استان سمنان در حد مطلوبی بالا برده است.طبق قانون تقسیمات کشوری برای ارتقا یک منطقه به شهرستان دست کم 80 هزار نفر جمعیت لازم است و در صورت کویری بودن و محرومیت شدید می تواند 50 هزار نفر و در صورت مرزی بودن و شرایط خاص دیگر 30 هزار نفر باشد.
اگر چه آرادان در حاشیه شمالی دشت کویر قرار گرفته اما در 110 کیلومتری تهران و در استان توسعه یافته سمنان قرار گرفته و شامل هیچ یک از استثنا های قانون تقسیمات کسوری نمی شود.
در هر صورت تصویب شهرستان شده آرادان را اینجانی انتظار می کشیدم ولی نه حالا ، تصور من این بود که آرادان در ماه های اخر دوران ریاست جمهوری آقای دکتر احمدی نژاد صورت بگیرد. علت این تصور هم نمونه های دولت های قبل است.
در دولت آقای رفسنجانی توجه شایانی به منطقه رفسنجان و توایع آن شد و غیر از ارتقای چند دهستان به بخش و چند روستا به شهر توجه چشمگیری به شهر رفسنجان نسبت به شهر های همطراز خود گردید از فرودگاه و دانشگاه گرفته تا خیلی مسایل دیگر این توجه مناسب حتی سبب ارتقای بخش انار رفسنجان به شهرستان شد.
در دولت آقای خاتمی بخش اشکذر یزد با نام جدید صدوق( توجه به نام حضرت آیت ا.. صدوقی امام جمعه سابق شهر یزد) به شهرستان ارتقا یافت در حالی که با توجه به فاصله نزدیک شهر اشکذر به شهر یزد ،مرکز استان ، این امر نیاز نبود و اکنون ضمن اینکه این دو شهر به هم متصل شده اند روستاها و مناطق تابعه شهرستان صدوق به جای شهر اشکذر از خدمات شهر یزد استفاده می کنند و این شهر نتوانسته برای خود حوزه نفوذ ایجاد کند.
در همین دولت منطقه هرات و مروست شهرستان مهریز با نام جدید خاتم ( توجه به نام آیت الله خاتمی امام جمعه سابق شهر یزد و البته پدر رییس جمهور وقت) به شهرستان ارتقا یافت.
در همین زمان آقای موسوی لاری وزیر کشور وقت ارادتی خاصی به زادگاه خود پیدا کردند و شهر مهر در لارستان را ارتقا دادند و چند بخش قدیمی و پرجمعیت مثل گله دار را تابعاین شهرستان جدید کردند. در حالی در سال 1385 شهر گله دار بیش از 10 هزار نفر جمعیت داشته و شهر مهر حدود 6 هزار نفر.
پس یا این تفاسیر توجه به زادگاه در خون همه ما ایرانی ها بوده و هست. می گویند حکومت های ایرانی پس از اسلام ملوک الطوایفی بوده و هر کس که به حکومت می رسیده پایتخت را در منطقه خود قرار می داده مانند کریم خان در شیراز ، نادر شاه در مشهد و... . خدا را شکر که در حال حاضر دولت های فعلی فقط به ارتقا مناطق خود می اندیشند و نمی خواهند پایتخت را جابجا کنند و به محل خود ببرند.
با نگاهی به سایتهای مختلف اینذنتی مشاهده کردم بسیار از مناطق حساس در زمینه ارتقای تقسیمات کشوری حرف و حدیث های مختلفی ارایه کرده اند که البته کاملا طبیعی است. از جمله برای خود من که سال های سال است منتظرم بخش های زبرخان و میان جلگه نیشابور ارتقا یابند. اما از قرار معلوم تا یک نیشابوری به رییس جمهوری نرسد باید منتظر باشیم.
بخش میان جلگه با 45 هزار نفر جمعیت و نهایت محرومیت و بخش زبرخان با 70 هزار نفر جمعیت و سه نقطه شهری همچنان باید منتظر نظر دولت بمانند.